پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

قرآن كريم متن فوق بشري و معجزه‌ي جاويدان پيامبر اكرم(صلي‌الله‎عليه‌وآله‌وسلم) است كه هم از جنبه محتوايي و هدايتگري و هم از جنبه ظاهري والفاظ معجزه مي‌باشد؛ برخي از قرآن‌پژوهان از جمله شيخ طبرسي به جنبه‌هاي بلاغي آن تأكيد كرده‌اند. پژوهش حاضر جزء معدود پژوهش‌هايي است كه با تبيين آرايه‌هاي ادبي از سوره‌ي احقاف تا پايان سوره ناس به بررسي و تحليل نكات بلاغي اشاره شده در تفسير جوامع‌الجامع مي‌پردازد چرا پژوهش‌هاي پيشين با محوريت تفاسير ديگر صورت گرفته و انجام اين پژوهش عرصه‌ي عمل را براي مطالعات گسترده‌تر و عميق‌تر در مقايسه بين تفسير جوامع‌الجامع و ديگر تفاسير باز نموده است. در اين پژوهش آرايه‌هاي ادبي (معاني، بيان و بديع) است كه شيخ طبرسي برخي از آن‌ها را به وضوح بيان فرموده مانند: «وَ يَنْصُرَكَ اللَّهُ نَصْراً عَزِيزا» يك احتمال در معناي عزيز اين است كه عزيز صفت نصر است كه در اينجا جمله به نعت مقيد شده و از اطلاق خارج شده است و برخي را مانند: «فَعاقَبْتُمْ» كه در آيه «وَ إِنْ فاتَكُمْ شَيْ‌ءٌ مِنْ أَزْواجِكُمْ إِلَي الْكُفَّارِ فَعاقَبْتُمْ فَآتُوا الَّذِينَ ذَهَبَتْ أَزْواجُهُمْ مِثْلَ ما أَنْفَقُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُون» استعاره است و شيخ طبرسي تنها اشاره‌اي به آن داشته‌اند، بيان شده و در حد توان توضيحات كوتاهي جهت تشخيص نوع آن از سوي نگارنده آورده شده است تا موجب فهم بهتر آيات الهي بشود.