پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

چكيده جايگاه خانواده در قرآن و سنت از اهميت بسيار والايي برخوردار است و به ‌عنوان يكي از بنيادي‌ترين نهادهاي اجتماعي و اخلاقي در اسلام شناخته مي‌شود. قانون حمايت از خانواده و جواني جمعيت، پاسخي فقهي و قانوني به بحران كاهش جمعيت در جمهوري اسلامي ايران است كه هدف آن تقويت بنيان خانواده، تشويق به ازدواج و افزايش فرزند آوري مي باشد. اين پايان‌نامه به بررسي مستندات فقهي موجود در قرآن كريم، سنت نبوي و آراء فقهاي اسلامي براي حمايت از خانواده و جواني جمعيت مي‌پردازد. تحقيق حاضر به اين سؤال پاسخ مي‌دهد: قانون حمايت از خانواده و جواني جمعيت بر چه مستندات فقهي مي‌تواند استوار باشد؟ اين پژوهش با روش توصيفي_تحليلي و مطالعه كتابخانه اي، مواد قانوني اين قانون را با مستندات فقه اماميه از منابع معتبر همچون قرآن، سنت، اجماع فتاواي فقهاي اماميه تطبيق و تحليل مي كند. محورهاي اصلي تحقيق شامل حقوق و تكاليف اعضاي خانواده، تشويق شرعي به ازدواج، حمايت مالي و اجتماعي از خانواده هاي نيازمند، مباني فقهي فرزند آوري و جايگاه حكومت اسلامي در تسهيل ازدواج و افزايش جمعيت است. يافته ها نشان مي دهد كه بخش عمده اي از مفاد قانون با منابع فقهي هم خواني دارد، اما در برخي موارد نياز به بازنگري و توجه بيشتر به ملاحظات شرعي و اجرايي احساس مي شود. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه خانواده در نصوص اسلامي جايگاه برجسته‌اي دارد و فقه اسلامي سامانه‌اي جامع براي حفاظت و حمايت از خانواده فراهم مي‌كند. اين مستندات مي‌تواند مبناي استحكام قوانين ملي باشند. به اعتقاد پژوهشگر لازم است دولت‌ها سياست‌هاي خود را بر اساس احكام فقهي تدوين كنند تا هم از نظر قانوني و هم از جهت پذيرش عام اعتبار بيشتري پيدا كند.