پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

اين پژوهش با هدف تبيين احكام فقهي زنان باردار در سه حوزه احكام تعبدي (مانند نماز و روزه)، شخصيه (مانند نكاح و طلاق) و كيفري از منظر فقه شيعه و مذاهب اربعه اهل سنت (حنفي، مالكي، شافعي و حنبلي) انجام شد. روش تحقيق، توصيفي-تحليلي و تطبيقي بود و داده‌ها با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و فقهي گردآوري شدند. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه در عين وجود اشتراكات فراوان در اصول كلي مانند اولويت مطلق حفظ سلامت مادر و جنين و قاعده دفع حرج و مشقت، در برخي جزئيات فقهي اختلاف‌نظرهاي قابل توجهي بين مذاهب وجود دارد. در احكام تعبدي، مسئله امكان وقوع حيض و استحاضه در دوران بارداري و احكام مترتب بر آن مانند وجوب نماز و روزه؛ در احكام شخصيه، مسائل مربوط به عده وفات، ماهيت نفقه در طلاق بائن و نيز حق حبس؛ و در احكام كيفري، مدت تأخير و تعليق اجراي حد پس از وضع حمل و نيز ديه جنين از جمله مهم‌ترين موارد افتراق هستند. اين پژوهش نشان مي‌دهد كه فقه اسلامي با پشتوانه غني منابع استنباط، در عين پايبندي به اصول و مقاصد شرعي، با درنظرگيري شرايط ويژه فيزيولوژيك و رواني زنان باردار، احكامي مبتني بر عدالت، رحمت و مصلحت‌انديشي ارائه كرده كه قابليت انطباق با موقعيت‌هاي گوناگون را دارد. واژگان كليدي: زنان باردار، فقه شيعه، مذاهب اهل سنت، احكام تعبدي، احكام شخصيه، احكام كيفري، فقه تطبيقي.