پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

چكيده اين تحقيق به بررسي سيره كلامي حضرت ابراهيم (عليه‌السلام) از منظر قرآن و حديث مي‌پردازد. مسئله اصلي تحقيق، تحليل روش‌ها و سيره كلامي ايشان در مواجهه با گروه‌هاي مختلف مخاطبان از جمله مشركان، مؤمنان و بستگان است. هدف اصلي در اين تحقيق شناسايي و تحليل اصول و روش‌هاي سيره كلامي حضرت ابراهيم (عليه‌السلام) بر اساس قرآن و حديث است. فرضيه تحقيق بر اين مبنا است كه به نظر مي رسد كه حضرت ابراهيم (عليه‌السلام) در سيره كلامي خود، از روش‌هاي مختلف از جمله استفاده از احترام، منطق و استدلال، خطاب محبت‌آميز، و شناخت شرايط روحي و اجتماعي مخاطبان بهره مي‌برده است. روش تحقيق در اين پايان‌نامه، تحليلي-توصيفي است و از منابع قرآني و حديثي بهره گرفته شده است. يافته‌هاي اصلي تحقيق نشان مي‌دهد كه حضرت ابراهيم (عليه‌السلام) در مواجهه با مشركان از منطق و استدلال در تفهيم پيام‌ها استفاده مي‌كرد، در تعامل با مؤمنان از بشارت و انذار در تعاملات كلامي خود بهره مي‌گرفت و در برخورد با بستگان و نزديكان، احترام و دلسوزي را سرلوحه كار خود قرار مي‌داد. اين يافته‌ها مي‌تواند به عنوان الگويي براي مبلغان ديني در جهت بهبود روش‌هاي تبليغي و تعاملات كلامي مورد استفاده قرار گيرد. واژگان كليدي: سيره، سيره كلامي، حضرت ابراهيم،قرآن كريم.