پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

چكيده موضوع سيره‌شناسي اهل‌بيت (عليهم السّلام) در جوامع علمي، همواره از اهم حوزه‌هاي پژوهش‌هاي تاريخي به حساب مي‌آمده است. بي شك واكاوي تعامل ائمة هدي (عليهم السّلام) با همسران، فرزندان و نزديكان خويش كمك شاياني به شناخت و معرفت رهروان ايشان مي-كند. در حوزه مطالعات اسلامي جايگاه همسر، فرزند و والدين بسيار پررنگ و برجسته است. نگرش اسلام به اين مقولات از يك سو و برداشت و تلقي صحيح از نحوه برخورد با ايشان از ديگر سو زمينه‌ساز باز تأملي بر سيره زندگاني ائمة هدي (عليهم السّلام) را فراهم آورده است. لذا كندكاو و كاوش پيرامون منزلت والدين، نقش فرزندان و جايگاه همسران اهل بيت (عليهم السّلام) مورد توجه بسياري از مورخان و پژوهندگان مطالعات اسلامي قرار گرفته است. اين پژوهش با همين هدف و از رهگذر روش توصيفي-تحليلي به سيره خانوادگي ائمه شيعه (عليه السّلام) در ازدواج و تعامل با همسر، فرزندان و والدين از دريچه تراث روايي اهل سنت پرداخته است. در اين مطالعه مشخص شد نگاه و رويكرد محوري زيست و زندگاني ائمه بر پايه تقوا و همزيستي و مدارا و وفاداراي استوار شده است و ائمه در تعامل با همسر محترمانه به ياري او شتافته‌اند به خواست و حوائج ايشان توجه داشته و با ابراز علاقه ايشان را خوشحال و خشنود مي‌نمودند. اهل بيت در مقام همسريابي و ازدواج ملاك‌هاي بنيادين و اساسي را مشخص نمودند كه مهمترين آن مذهب، ايمان و اخلاق است گرچه محورهاي ديگري همچون كفويت فكري و فرهنگي نيز مطمح نظر بوده است. سيره زندگاني ائمة شيعه در تولد فرزند نيز بر پايه اصول اخلاقي و كرامت بنا نهاده شده و در سرتاسر لحظات زندگاني ايشان توجه به پرورش و تربيت فرزند سرلوحة ايشان بوده است.