پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

زندگي اجتماعي انسان‌ها و پيمودن راه تكامل همراه با اطاعت از فرامين پيامبران و جانشينان آنها امري ضروري است. وظيفه اولياي الهي اجراي دستورات خداوند، تشكيل حكومت، عدالت‌ورزي، تربيت نفوس و كاربردي كردن برنامه‌هاي ديني است. آنان ضامن سعادت و نجات در هر عصر هستند كه عدم شناخت و پيروي از آنها به معناي گرفتار شدن در دام رهبران گمراه و سقوط انسانيت است.از اين رو، در اين پژوهش با روش توصيفي و تحليلي انحرافات مردم در عدم توجه به حضور ولي الهي از ديدگاه آيات و روايات تبيين مي‌گردد تا اهميت وجود ولي الهي و توجه بيش از پيش مردم جامعه به فرامين ايشان مورد اهتمام قرار گيرد. با بررسي هاي صورت گرفته از آيات و روايات مشخص شد كه اگر مردم به حضور ولي الهي توجه نكنند؛ در مبحث اعتقادات پيرامون توحيد به شك مبتلا شده و به شرك عملي روي مي‌آوردند. در حوزه نبوت و امامت به تحريف، تكذيب رسولان و كتب آسماني ‌پرداخته و در حوزه معاد به مسخره كردن و انكار آن مي‌پردازند. در مبحث اخلاق اگرچه اولياي الهي اخلاق را عامل كليدي در جذب قلوب مردم و گسترش دين مي‌دانستند؛ اما مردم در امور اخلاقي(بندگي، فردي و اجتماعي) دچار انحراف ‌شدند و در حوزه اجتماعي دچار اختلاف طبقاتي و بي‌توجهي به شعائر الهي شدند؛ چون به اولياي الهي كه مصلحان اجتماعي بودند توجه نمي‌كردند. در حوزه فرهنگي نيز، با ترويج فخرفروشي، سحر و جادوگري و بي‌عفتي دچا انحراف مي‌شدند.اولياي الهي براي تحقق عدالت نياز به اقتصاد سالم داشتند، اما مردم با فساد در معاملات و رباخواري و كم فروشي منحرف شدند. اولياي الهي براي اقامه قسط و عدل، رها نمودن مردم از طاغوت و اجراي فرامين و حدود الهي نياز به تشكيل حكومت در جامعه داشتند. اما مردم با عدم بصيرت،اختلاف و دو قطبي سازي دچار انحراف مي‌شدند.