پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

مسئله حجاب از جمله احكام اجتماعي دين اسلام است كه در عصر معاصر با چالش‌هاي نويني مواجه شده و زمينه‌ساز شكل‌گيري ديدگاه‌هاي متفاوت و حتي متعارض شده است. يكي از ديدگاه‌هاي در اين زمينه، نظريه اميرحسين تركاشوند است كه در اثر خود با عنوان «حجاب در عصر نبوي» تلاش كرده با اتكا به منابع تاريخي، اجتماعي و تفسيري، تصويري عرفي و غيرالزام‌آور از حجاب در صدر اسلام ارائه دهد. اهميت و ضرورت اين پژوهش از آن جهت است كه اين نظريه در سطح نوانديشي ديني، بازتاب گسترده‌اي يافته و بر ذهنيت ديني و اجتماعي مخاطبان، به‌ويژه در جوامع اسلامي تأثير گذاشته است؛ ازاين‌رو بررسي علمي و انتقادي اين ديدگاه از منظر مباني فقهي، اصولي و قرآني ضرورت دارد. پژوهش حاضر با روشي تحليلي-انتقادي انجام شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه نظريه تركاشوند، گرچه در بازخواني اجتماعي احكام ديني نوآوري‌هايي دارد؛ ولي از منظر اجتهاد معتبر اسلامي با چالش‌هايي نظير ضعف مبناي فقهي، عدم انضباط روشي و تفسيرهاي ناقص از منابع ديني روبه‌رو است؛ ازاين‌رو نمي‌تواند جايگزيني قابل پذيرش براي نظريه اجماعي فقهاي شيعه و اهل‌سنت در مسئله وجوب حجاب باشد. پژوهش حاضر با روشي تحليلي-انتقادي انجام شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه نظريه تركاشوند، گرچه در بازخواني اجتماعي احكام ديني نوآوري‌هايي دارد؛ ولي از منظر اجتهاد معتبر اسلامي با چالش‌هايي نظير ضعف مبناي فقهي، عدم انضباط روشي و تفسيرهاي ناقص از منابع ديني روبه‌رو است؛ ازاين‌رو نمي‌تواند جايگزيني قابل پذيرش براي نظريه اجماعي فقهاي شيعه و اهل‌سنت در مسئله وجوب حجاب باشد.