پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

چكيده پژوهش حاضر با عنوان «تأثير فقر و فحشا بر فرد و جامعه ديني از منظر آيات و روايات» به بررسي رابطة دوسويه و تأثيرات متقابل دو پديدة فقر و فحشا در ابعاد فردي و اجتماعي بر اساس منابع اصيل اسلامي مي‌پردازد. هدف اصلي تحقيق، تبيين جايگاه و آثار اين دو پديده در حيات فردي و اجتماعي انسان از منظر قرآن كريم و روايات معصومين است. روش تحقيق، توصيفي ـ تحليلي بوده و داده‌هاي آن بر پاية تحليل محتواي آيات و روايات گردآوري و بررسي شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه فقر، علاوه بر تأثير منفي بر سلامت رواني و معنوي فرد، مي‌تواند موجب ضعف ايمان، سستي اعتقاد، خوار شدن، اضطراب و گرايش به انحرافات اخلاقي گردد. در سطح اجتماعي نيز فقر سبب گسترش ناهنجاري‌هايي چون فساد، اعتياد، تباهي، انزوا و آسيب به انسجام اجتماعي مي‌شود. از سوي ديگر، فحشا نيز با تأثيرگذاري بر رفتار و باور فردي، موجب سستي اراده، ترك عبادت، دروغ‌گويي، حرص و طمع و در نهايت كاهش تعهد ديني مي‌گردد. در حوزه اجتماعي، فحشا به شكل‌گيري پديده‌هايي چون اسراف، احتكار، ترك امربه‌معروف و نهي‌ازمنكر و ازميان‌رفتن ارزش‌هاي ديني و اخلاقي مي‌انجامد. نتايج كلي اين پژوهش بيانگر آن است كه فقر و فحشا هر دو از عوامل تهديدكنندة ايمان، اخلاق و ثبات جامعه ديني‌اند و تأثيرات متقابل آن‌ها چرخه‌اي از انحطاط اخلاقي و اجتماعي را پديد مي‌آورد. بررسي اين دو پديده در آيات و روايات نشان مي‌دهد كه اسلام با نگاهي جامع، ميان جنبه‌هاي مادي و معنوي زندگي پيوند برقرار كرده و آسيب‌هاي اجتماعي را در پيوند با ضعف ايمان و عدالت اجتماعي تحليل مي‌كند.