پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

هدف از خلقت انسان عبوديت و رسيدن به قرب الهي است. آيات قرآن، در راستاي قرب الهي نوعي سبك زندگي به نام «حيات طيبه» معرفي كرده است. رحمت الهي به عنوان يكي از صفات برجسته خداوند متعال، نقشي محوري در شكل‌دهي به سبك زندگي قرآني ايفا مي‌كند. قرآن كريم با تأكيد بر شموليت رحمت الهي «وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ» مؤمنان را به تجلي اين صفت در سبك زندگي خويش فرامي‌خواند. توجه به رحمت الهي، سبك زندگي قرآني را به الگويي جامع، پويا و هماهنگ با فطرت انساني تبديل مي‌كند. اين پژوهش با روش توصيفي-تحليلي و با استناد به آيات قرآن كريم به بررسي جايگاه و تأثير رحمت الهي در ابعاد مختلف سبك زندگي از منظر قرآن مي‌پردازد. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه توجه به رحمت الهي بر تمام ساحت‌هاي زندگي انسان تعيين گردد. بر اين اساس تأثير توجه به رحمت الهي بر رابطه انسان با خدا شامل تقويت ايمان به خدا، ايجاد اميد و توكل به خدا، افزايش محبت به خدا و توبه و بازگشت به سوي خدا مي‌شود. تأثير توجه به رحمت الهي بر رابطه انسان با خودش شامل عزت نفس، ايجاد آرامش و اطمينان قلبي و تقويت عزم و اراده مي‌باشد. تأثير توجه به رحمت الهي بر رابطه انسان با ديگران شامل رحمت و مهرباني نسبت به ديگران، عفو و گذشت نسبت به ديگران، تقويت همدلي و احساس مسئوليت اجتماعي و اصلاح روابط خانوادگي مي‌باشد.