پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

زندگي سعادتمند در رويكرد الهي، تصويري از زيست پاك، آرام و آميخته با معنويت و عدالت است و صلح، زيربناي چنين حياتي به شمار مي‌آيد. قرآن كريم در همه عصرها، راهنماي جوامع بشري در مسير سعادت بوده است و انسان با توجه به نيازهاي فردي و اجتماعي، ضرورت تدبر و تأمل در اين كتاب آسماني را درك مي كند. در كنار قرآن، نهج‌البلاغه به‌عنوان گنجينه‌اي از سخنان امام علي (عليه‌السلام)، شرحي زنده و عملي بر آموزه‌هاي الهي ارائه مي‌دهد. اگر قرآن اصول و مباني حيات طيبه را بيان مي‌كند، نهج‌البلاغه راهكارهاي اجرايي آن را در عرصه‌هاي اجتماعي و سياسي تبيين مي‌نمايد. اين پژوهش با هدف بررسي شرايط صلح و موالفت با دشمنان از منظر قرآن و نهج‌البلاغه سامان يافته است. در اين نوشتار، واژگاني چون «سِلم»، «صلح» و «مهادنه» مورد تحليل قرار گرفته و شرايطي همچون ايمان، عدالت، كرامت انساني، پايبندي به عهد و آمادگي دفاعي به‌عنوان اصول اساسي قرآن در تنظيم روابط با دشمنان معرفي شده است. تحليل آيات نشان مي‌دهد كه قرآن ميان دعوت به صلح و ضرورت جهاد، توازن عقلاني برقرار كرده و امكان جمع ميان اين دو را فراهم ساخته است. از سوي ديگر، امام علي (عليه‌السلام) صلح را راهبردي چندبعدي مي‌داند كه معرفت، هدايت، امنيت اجتماعي و انسجام امت را تضمين مي‌كند. در كلام آن حضرت، رضايت الهي، شناخت نيرنگ دشمن، احترام به معاهدات و پرهيز از سازش‌كاري برجسته است. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي ـ تحليلي بوده و هدف نهايي آن تبيين راهبردهاي ديني در ايجاد امنيت و كاهش منازعات است.