پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

پيامبر خدا (ص) به عنوان خاتم انبياء از جايگاه ويژه در انديشه ديني برخوردار است، صحابه اي كه افتخار حضور نزد پيامبر (ص) را داشته و درك اين حضور به علت جايگاه ويژه پيامبر خدا (ص) موجب فضيلت براي صحابه شده امّا سؤال اساسي اين است آيا فضيلت مطلقي براي صحابه و تابعين، بدون معيار وجود دارد با بررسي روايات اسلامي در مكتب فريقين روشن مي شود كه روايات در اين باره داراي يك محتوي نيستند هدف پژوهش، بررسي محتواي اين روايات و تطبيق آن دو و بررسي نقاط مشترك و افتراق آن است، اين تحقيق كه با روش توصيف و تحليلي و استفاده از منابع حديثي معتبر در نزد فريقين انجام گرفته و اين است كه روايات نقل شده از رسول خدا (ص) از عامه، در يك تقسم بندي كلي به دو دسته كاملا متفاوت كه در يكي، برترين را با تعابير متفاوت مانند: برترين مردم و ...، مصداق آن را اصحاب رسول خدا (ص) و تابعين آن ها در سه يا چهار قرن به بعد دانسته و افراد بعد از اين زمان را از نظر ايمان مورد مذمت قرار داده و اين روايات كمتر به معيار اين برتري پرداخته و فقط در برخي، به ضعف ايماني مؤمنان بعد از قرن هاي سوم و چهارم، مانند شهادت دروغ پرداخته، بدون آنكه دليل فضيلت صحابه و تابعين و بعد از آن را بگويد.ديگري رواياتي كه بر خلاف روايت دسته اول برتري را با تعابير مانند برترين از نظر ايمان و ... بيان كرده و علاوه بر آن در برخي روايات اين مؤمنان آخرالزماني را با توصيفاتي ويژه مانند برادران حضرت رسول (ص) ...توصيف كرده است. در روايات منقول از اهل بيت (ع) از شيعه در مورد برترين مردم يا امت، در برخي روايات به مصداق برترين يعني مردم آخرالزمان، تصريح و در آن ها علت برتري آمده و در برخي از روايات با صفات ويژه مردم آخرالزمان را ستوده اند. در نتيجه نهايي روايات منقول از اهل بيت (ع) و دسته اي از روايات منقول از اهل سنت كه برترين را به مردمان آخرالزمان دانسته و بخاطر ذكر كردن علت اين برتري و هماهنگي آن با نصوص روايات و آيات قرآن مورد قبول مي باشد و ملاك برتري رفتار مردماني كه در آن زندگي مي كنند هست و هر كس داراي مناط برتري هست چه در آخرالزمان و چه در زمان حضرت رسول (ص)