پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

ايران داراي فرهنگي غني و پيشرفته در زمينه تغذيه و آداب غذايي است. براي بررسي اين موضوع، به منابع اصلي مانند سفرنامه‌ها و پژوهش‌هاي مختلف مراجعه مي‌شود. مستشرقان و سياحان خارجي به تحليل فرهنگ ايرانيان از جنبه‌هاي مادي و معنوي پرداخته و به آداب و رسوم غذايي در ميهماني‌ها و شيوه‌هاي تهيه و مصرف غذا كه ريشه در ارزش‌هاي ديني و مذهبي سنتي آنان دارد توجه كرده‌اند. برخي از غذاهاي ايراني به عنوان غذاهاي ملي شناخته مي‌شوند، در حالي كه برخي ديگر به طبقات اجتماعي خاصي وابسته‌اند. بررسي اين سفرنامه‌ها نشان مي‌دهد كه فرهنگ غذايي ايرانيان ريشه در ارزش‌هاي مذهبي، ديني و سنتي دارد و در دوره‌هاي صفوي و قاجاري تحت تأثير فرهنگ اروپايي نيز قرار گرفته است . در اين پژوهش، با استفاده از روش توصيفي-تحليلي و استناد به منابع تاريخي، سفرنامه‌ها، كتب ديجيتال، مقالات و وب‌سايت‌ها، به بررسي شباهت‌ها و تمايزهاي آداب سفره در دوران صفوي و قاجار مي‌پردازيم. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه آداب سفره در عصر صفوي و قاجار شامل مهمان‌نوازي، پذيرايي، نظافت، دعا، شكرگذاري، استفاده از دست راست، پرهيز از اسراف و رعايت سكوت و تشكر از ميزبان و از اين قبيل موارد است. همچنين، شباهت‌ها و تمايزات آداب سفره در اين دو دوره نيز مورد بررسي قرار خواهد گرفت.