پایگاه معاونت پژوهش حوزه های علمیه خواهران سراسر کشور

پديده كاهش نرخ فرزندآوري و چالش‌هاي جمعيتي، يكي از بحران‌هاي جدي جوامع امروز از جمله جامعه اسلامي ايران است. در مواجهه با اين وضعيت، تحليل‌هاي فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي فراواني ارائه شده، اما آنچه كمتر مورد توجه قرار گرفته، نقش باورهاي توحيدي و الهي در شكل‌گيري نگرش مثبت به فرزندآوري است. پژوهش حاضر با عنوان «تبيين نقش توحيدباوري در ترغيب جامعه به فرزندآوري از منظر قرآن و روايات»، بر آن است تا نشان دهد چگونه باور به اصول بنيادين توحيد، از جمله رزاقيت، ربوبيت، حكمت، قضا و قدر الهي، معاد و رحمت الهي، مي‌تواند انگيزه، آرامش و آمادگي رواني و معنوي لازم را براي پذيرش مسئوليت فرزندآوري در فرد و جامعه فراهم آورد. در اين پژوهش، با استفاده از روش توصيفي–تحليلي و رويكرد قرآني–روايي، مفاهيم توحيدي مرتبط با فرزندآوري از قرآن كريم و روايات معتبر استخراج و بر اساس آثار فردي و اجتماعي دسته‌بندي و تحليل شده‌اند. نتايج نشان مي‌دهد كه ايمان به رزاقيت خداوند موجب رفع ترس‌هاي اقتصادي، توكل و آرامش رواني، باور به حكمت الهي منجر به پذيرش سنت الهي در تكثير نسل، و ايمان به معاد موجب نگاه مسئولانه به تربيت نسل آينده مي‌شود. همچنين، باور به قضا و قدر الهي، رحمت خداوند، و خلافت انسان در زمين، هر يك به نحوي انگيزه فرزندآوري را تقويت كرده و زمينه‌ساز شكل‌گيري جامعه‌اي پويا، مقاوم و توحيدي است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه توحيدباوري نه تنها باور فردي بلكه يك نيروي فرهنگي و تمدن‌ساز است كه مي‌تواند به‌عنوان پشتوانه‌اي الهي و معرفتي، در احياي فرهنگ فرزندآوري و حل بحران جمعيت نقش بنيادين ايفا كند.