برگزاری کرسی آزاد اندیشی

گلستان برگزاری کرسی آزاداندیشی باعنوان حجاب، اجباری یا اختیاری؟

شناسه خبر : 79606

1398/04/29

تعداد بازدید : 17

کرسی آزاداندیشی در مدرسه علمیه عالی و مرکز تخصصی الزهراء(س) گرگان برگزار گردید.

به گزارش معاونت پژوهش مدرسه علمیه عالی و مرکز تخصصی الزهراء(س) کرسی آزاد اندیشی با عنوان حجاب، اجباری یا اختیاری؟ در تاریخ 98/4/29 در این مدرسه برگزار گردید. در این کرسی خانم حسینی واعظ به عنوان ارائه دهنده بحث گفت: مساله حجاب ضرورت دین و نص صریح قرآن است. قبل از نزول آیات حجاب، در همه ادیان بحث حجاب وجود داشت. حجاب مساله ای است که دین اسلام آن را تاسیس نکرده است بلکه پیشینه ای در ادیان گذشته دارد. در دین یهودیت و مسیحیت نیز حجاب وجود دارد. نمونه بارز آن تمثال حضرت مریم (س) است که در دوران گذشته با حجاب موجود بود.
ایشان در ادامه با اشاره به تائیدی بودن حجاب در دین اسلام گفت: در ایران قبل از ورود اسلام نیز حجاب وجود داشته است. تصاویری که از بانوان در تخت جمشید شیراز موجود است تصاویر، محجبه است. پس اسلام حجاب را تائید کرده است.خداوند زمانی که در قرآن آیات حجاب را نازل کرد زنان صدر اسلام حکم آن را پذیرفتند. اما در چند سال اخیر بعد از انقلاب، با توجه به تهاجم فرهنگی مباحثی در مورد حجاب مطرح شده است.
خانم حسینی واعظ در ادامه گفت: اجبار برگرفته از دین اسلام نیست بلکه آن را مخالفان مطرح کرده اند ما در آیات قرآن اجبار نداریم. حجاب چون با فطرت انسان سازگار است و برای انسان نافع است نیاز به اجبار آن وجود ندارد.
ایشان در توضیح آیه لا اکراه فی الدین که مرتبط با بحث حجاب است فرمود: معنای آن این نیست که شما آزادید دین را انتخاب کنید یا نکنید اگر این آیه مفهومش ازادی باشد با بحث  بهشت و جهنم تناقض دارد. هر انسان عاقل و فهمیده ای وقتی دین را فهمید به سراغ آن می رود ولی اگر کسی دین را فهمید و به سراغ آن نرود حتما مجازات اخروی دارد. اما افرادی که دین الهی به گوششان نرسیده باشد مسلما خداوند او را وارد جهنم نمی کند.
خانم واعظ با بیان حق اجتماعی بودن حجاب گفت: حجاب نص صریح قرآن است و مانند روزه  امر فردی نیست. ولی همین مورد یعنی روزه خواری اگر علنی شود حکم شلاق را دارد. اما اگر در محلی دور از دیدگان، روزه خواری صورت بگیرد کسی حق جلب این فرد را ندارد. بحث حجاب هم این گونه است در اجتماع، اجتماعی است و در منزل فردی.
ایشان در ادامه گفت: هر حکومتی اعم از دینی و غیر دینی برای خود قوانینی دارد. اگر ماشین در جائی پارک شود که سد معبر باشد جریمه دارد. پس وقتی حجاب در جامعه ای به عنوان قانون مطرح شده بحث اجرای قانون به دنبال آن است. البته باید فرهنگ سازی شود. حال اگر فرهنگ سازی نشد و بی حجابی در جامعه شایع شد تکلیف چیست؟
ایشان در ادامه گفت: حکومت ها باید سعادت مردم را تامین کنند. زمانی می گوئیم فرزند را نباید خشن تربیت کرد حالا اگر جوانی در خیابان فردی دیگر را کشت آیا اگر جوان را زندانی کنند، اجبار در اینجا صورت گرفته است؟ یا التزام به قانوان و ایجاد آرامش در جامعه صورت گرفته است؟ برخی شبهه می کنند برای اینکه سعادت جامعه تامین شود مردان چشمانشان را فرو بندند. در جواب باید گفت: خداوند دستور چشم فروبستن را به هردو داده اما برای زنان حد پوششی را نیز معلوم کرده است. اگر مردی چشمانش را از نگاه به نامحرم نبست آیا می توانیم تشخیص بدهیم که او نگاهش شهوت آلود است با توجه به اینکه نگاه کردن امر باطنی است نه امر ظاهری؟
خانم حسینی واعظ در مورد افرادی که حجاب را رعایت نمی کنند گفت: افرادی که حجاب را رعایت نمی کنند یا برای قانون شکنی این عمل را انجام می دهند یا اینگونه تربیت شده اند در هر دو صورت موافق با خشونت و شلاق نیستیم اما باید حکومت در جامعه آرامش و امنیت را  حکم فرما کند.
در ادامه خانم محمدی به عنوان منتقد بحث گفت: در اصل حجاب هیچ مناقشه ای نیست همه ادیان حتی منتقدین حجاب اجباری، آن را قبول دارند. دلیل مطرح شدن حکم حجاب در مجلس، احیای قانون سال 1363 می باشد.
ایشان در ادامه گفت: اشکالاتی را می توان بر این قانون وارد کرد؛ از جمله:
کلمه اجبار بکار رفته در قانون، بار منفی دارد. می توان به جای کلمه اجبار مانند قوانین دیگر از کلمه قانون استفاده کرد.
ایشان در ادامه به بیان اشکال مبنائی قانونی کردن حجاب پرداخته و گفت: اما اشکال مبنائی قانونی کردن آن این است که حجاب را طبق چه مبنائی می توانیم الزام حکومتی کنیم. آیا قاعده فقهی در الزام حکومتی آن داریم؟ اگر الزام حکومتی داریم تحت کدام یک از قواعد الزام، امر به معروف، قاعده تعزیر می توانیم آن را قرار دهیم؟بر فرض مبنای فقهی پیدا نکردیم اگر جزء آن دسته از فقهائی هستید که می گوئید مصلحت اجتماع مهم است باید دلیل محکم برای مقدم داشتن مصلحت اجتماع داشته باشید. حداقل یک فقیه بگوید اینجا تعزیر حکومتی است.
ایشان در ادامه گفت: بر فرض الزام حکومتی صورت بگیرد دودستگی و تضاد ایجاد نمی کند و موجب طرد شدن باحجاب ها از جامعه نمی شود؟ آیا با حجاب اجباری، تضادها و دودستگی در اجتماع بیشتر نمی شود؟
ایشان در ادامه گفت: اشکال نقضی وارد بر مساله حجاب اجباری این است که حجاب را قانونی کردیم اما اثر عملی اش را جز در جائی که فرهنگ سازی صورت گرفت ندیدیم. در خیلی از ادارات و مدارس و دانشگاهها اثر قانونی کردن حجاب را ندیده ایم. چگونه می خواهیم این قانون را اجرا کنیم؟ آیا بی حجابی قابلیت این را دارد که برایش حد مشخص کرد و گفت این مقدار از رعایت نکردن حجاب ملاک است؟ اگر در دسته تعزیزات و قانون اجباری قرار بگیرد چند فقیه، تعزیر برای آن مشخص کرده اند؟
خانم محمدی در ادامه گفت: با توجه به اینکه حجاب امری شرعی است اگر کسی را مجبور به رعایت حجاب کردیم نیت خالص برای رعایت حجاب را چه کار کنیم؟
ایشان در پایان گفت: در زمان ائمه(علیه السلام) برخورد با بی حجابی چگونه بود؟
خانم واعظ در جواب از اشکالات منتقد گفت:
1. در پاسخ به اشکالی که همه حجاب را قبول دارند می توان گفت: اصل حجاب را همه قبول ندارند. بعضی می گویند حکم حجاب را عربها آورده اند و ما ایرانی هستیم نیاز به رعایت حجاب از سوی ما نیست.
2. در جواب انتقاد از به کار بردن کلمه اجبار این طور گفته اند: دولت و حکومت اسلام، اجبار را نگذاشته، بلکه منتقدین و مخالفین سوء استفاده کرده اند و کلمه اجبار را برای ایجاد بار منفی گذاشته اند.
3. در جواب از اشکالی که در قرآن حدی برای حجاب مشخص نشده است می توان گفت: نص صریح قرآن حد حجاب را مشخص کرده است. فقها زمانی تعزیرات را بیان می کنند که عملی به جامعه ضرر بزند. اما اینکه چگونه بحث تعزیر را بیان کنند باید بین فقها صورت بگیرد. عده ای از فقها می گویند: دولت باید حافظ اسلام و شریعت باشد اگر رعایت نکردن مسائل شرعی به جامعه ضرر بزند باید جلوی آن را گرفت.
4. اما بحث فرهنگ سازی کردن حجاب را بنده نیز قبول دارم. ولی فرهنگ سازی چه زمانی باید انجام شود؟  زمانی که بی حجابی موجب برهم زدن اجتماع و از بین بردن امنیت روحی و روانی شود فرهنگ سازی کردن آن معنائی ندارد.
5. اما جواب از اشکال مشخص نشدن تعزیر توسط فقیهان می توان گفت: حد تعزیر را باید حاکم اسلامی مشخص کند به عهده فقیه نیست.
6. اما در مورد نیت شرعی، مصلحت اجتماع اعم و مهمتر از نیت فردی شخص است. ممکن است شخص مسلمان باشد اما مومن نباشد. در حجاب نیز همینطور است شخص حجاب را رعایت می کند اما نیت الهی ندارد.
7. در مورد برخورد ائمه (ع) با بی حجابی می توان گفت حکومت پیامبر (ص) و امام علی (ع) خیلی کوتاه بود و در زمان ائمه(ع) نیز آنان حکومتی نداشتند. فقط در زمان رضاخان بحث حجاب اجباری وجود داشت و اینکه اگر کسی حجاب را رعایت نکند و تمرد داشته باشد چگونه با او برخورد شود و حد و تعزیر او چقدر باید باشد چیزی مطرح نشده بود.
خانم احمدی در ادامه به جمع بندی مباحث پرداخته و گفت: خداوند آیه حجاب را در مدینه بعد از گذشت 16 سال نازل کرد این یعنی حکم حجاب بعد از فرهنگ سازی در جامعه پیاده شد.
ایشان در ادامه به بیان علت رواج بی حجابی در جامعه پرداخته و گفت: با برخوردهای نادرستی که در دوران انقلاب صورت گرفت، به جای مشتاق کردن جوان و نوجوان و کشاندن آنان به سمت این امر فطری، انزجار نسبت به حجاب در جامعه ایجاد شد و دشمن نیز با سوء استفاده از این موقعیت و تهاجم فرهنگی، موجبات گسترش بی حجابی را در جامعه فراهم کرد.
ایشان در ادامه گفت:  اگر در سال 63 قانون وضع شده که اگر کسی حجاب را رعایت نکرد باید شلاق بخورد مقدار رعایت نکردن حجاب که چه مقدار بی حجابی تعزیر دارد مشخص نشده است. در ضمن این قانون ضمانت اجرا هم نداشته است.
خانم احمدی در ادامه گفت: اکثر کسانی که حجاب را رعایت نمی کنند به دلیل عدم آگاهی است می توان با بیان دلایل متقن و مثال های متعدد و با روش مورد پسند عام و با دلسوزی و محبت آنان را به این سمت بکشانیم.
ایشان در ادامه به بیان چگونگی تبلیغ حجاب در جامعه پرداخته و گفت: باید در جامعه برای تبلیغ حجاب، فرهنگ سازی صورت بگیرد ولی اگر کسی هنجارشکنی کرد برای سالم ماندن جامعه چاره ای جز استفاده کردن از قانون و در مهار قرار دادن فرد وجود ندارد. همانطور که در کشورهای غربی قانون مورد احترام است، در جامعه ما نیز باید به قانون حجاب  مانند قوانین دیگر احترام گذاشت در کنار احترام به قانون به فوایدش نیز توجه کنیم.
ایشان در پایان گفت: اگر در بحث حجاب نیت الهی داشته باشیم پاداش اخروی دارد. ولی اگر کسی حجاب را رعایت نکند چون تبعات رعایت نکردنش دامنگیر جامعه می شود حکومت الهی برای جلوگیری از ضرر و زیان های اجتماعی بی حجابی، باید قوانینی را به مرحله اجرا در آورد.